Van hart tot hart.

 Van hart tot hart

 Om gelukkig te zijn, is het niet nodig om veel te bezitten.....het geluk begint in jezelf! Een thuis vind je alleen maar, bij iemand waarin een hart ook voor jou klopt en open staat... Vriendschap vraagt om woorden om dichter bij elkaar te komen en elkaar beter te leren kennen, maar ook in stilte groeien harten naar elkaar ....dat komt door een wisselwerking, de liefde die voelbaar is en de balans tussen geven en ontvangen... from soul to soul...from heart to heart

“Everybody needs

beauty as well as bread,

places to play in and

pray in, where nature

may heal and give strength to

body and soul.”

― John Muir ♥

“Not all of us can do

great things. But we can

do small things with

great love.”

― Mother Teresa

"De beste remedie voor

degenen die bang zijn,

eenzaam of ongelukkig is om

naar buiten te gaan, ergens

waar ze kunnen heel alleen

met de hemel, de natuur en

God. " Anne Frank,

“The best remedy for those who

are afraid, lonely or unhappy is to

go outside, somewhere where they

can be quite alone with the heavens,

nature and God.” ― Anne Frank

Als een kind

 "Wie het koninkrijk Gods niet aanneemt als een kind, zal er niet ingaan"

      Het is verbazingwekkend om te zien dat Jezus het kind boven elke

andere mens verkiest: “Ik zeg u, als u niet verandert en niet wordt als een

kind, u het Koninkrijk der hemelen niet binnen zult gaan” (Mt 18,3). Kind

zijn is voor Jezus dus niet puur een overgangsperiode in het leven van een

mens, dat wil zeggen zijn biologische bestemming die vervolgens geheel

verdwijnt. In de kindertijd verwerkelijkt wat eigen is aan de mens zich op

zo'n wijze, dat hij die het belangrijkste van de kindertijd verliest, zelf

verloren is.

      Door met een menselijke blik te kijken, kunnen we ons voorstellen

welke gelukkige herinneringen Christus kan hebben bewaard aan de dagen van

zijn kindertijd. Zijn kindertijd is voor Hem een kostbare ervaring geweest,

een bijzondere vorm van mens-zijn. Vandaar kunnen we leren om te verwijzen

naar het kind dat, ontwapenend, tot onze liefde oproept.

      Maar dat roept vooral de volgende vraag op: wat is precies het

karakteristieke kenmerk van de kindertijd dat Jezus als onvervangbaar

beschouwt?... We moeten ons eerst herinneren welke essentiële eigenschap

van Jezus, zijn waardigheid als “Zoon” uitdrukt ... De oriëntatie op zijn

leven, het oorspronkelijke motief en doel die Hem gevormd hebben, drukken

zich in één woord uit: “Abba, geliefde Vader” (Mc 14,36; Gal 4,6). Jezus

wist dat Hij nooit alleen was en, tot aan de laatste schreeuw op het kruis,

heeft Hij Hem die Hij Vader noemde, gehoorzaamd, door zich geheel naar Hem

te richten. Dat alleen verklaart dat Hij weigerde om zich Koning of Heer te

laten noemen, of zich een andere machtstitel toe te kennen, maar Hij nam

zijn toevlucht tot een term die we ook kunnen vertalen met: “kind”.

Kardinaal Jozef Ratzinger (Paus Benedictus XVI)